Tempe diiris mengos kacek selawe pilih sing brengos ya ngono ya ngono.. rek orek montore mabur... ayo kanca guyub rukun bebarengan.. nyambut gawe, hee... yae yaeyo eya eyooo. he yaee eya eyoo...
Lakuku nalika mlebu sekolahan, akeh kanca kanca sing padha nguwasake perasaanku dadi ora kepenak dhewe. pikirku apa kanca kanca wis padha krungu nasib sing dilakoni iki nadyan aku rumangsani ora luput nanging tetep thukul rasa pakewuh apamaneh ana sing nyemoni siji loro batinku kaya kajuwing juwing.
sarana lakon'' uran-uran katresnan'' tulus setiyadi ngelikake marang kita kabeh menawa beda penemu kuwi. kudu ora congkrah. beda penemu dirembug kanthi ati wening sesurupan kang mumpuni bakal nuwuhake samubarang sing migunani tumrap bebrayan.
"Mas, Katresnanku marang kowe jero banget pindha jerune samudra kuwi. Ewa semana banyune isih kagulung angin nganti nuwuhake alun kang gedhe. Kabeh ora bisa diselaki pancen lakune kudu kaya mangkono. Saiki awake dhewe kudu bisa ngetutna lakon kang wis tinakdir wae."
Kepiye satemene crita kang ana gegayutane karo kuliner ndesa iki? Mesthi ora ucul karo cinta crita asmarane bocah-bocah nom saiki, sing pancen digarap lucu lan nyengsemake. Sing cetha crita sajrone novel iki muyeg ulet-uletan lan ora bakal gawe waleh sing padha maca.